İki fotoğraflı kolajlar

İki hücreyle bakacak başka bir şey yoktur, bu yüzden bakan kişi ilişkiyi arar. En güçlü iki fotoğraflı kolajların, bu ilişkinin bilinçli kurulduğu kolajlar olmasının nedeni budur.

Son satır bilinen başarısızlıktır. Sadece güzel olan iki fotoğraf, malzemesi tükenmiş bir kolaj gibi görünür.

Altı hücrede uyumsuz bir fotoğraf altıda birdir. İkide görüntünün yarısıdır.

Konu değişimse aynı çerçeveleme. Kameranın yer değiştirdiği bir öncesi ve sonrası, öncesi ve sonrası değildir, iki fotoğraftır. Aynı noktaya geri geçmek, fotoğrafların iyi olmasından daha önemlidir.

Aynı yön. Bir manzaranın yanındaki bir portre hücrelerden birine çok daha fazla alan verir ve karşılaştırma adil olmaktan çıkar.

Benzer ışık. Biri güneşli biri gri, özne farkı değil hava farkı olarak okunur ki bu nadiren amaçtır.

Bu sayıdaki tek yerleşim kararı, ve keyfi değil.

Yan yana insanlar, yüzler ve portreler için. Üst üste konmuş iki portre, her iki yanda geniş bir boşluk şeridi bırakır.

Üst üste manzaralar ve hikâyeye gidecek her şey için. Yan yana konmuş iki geniş fotoğraf iki ince şeride döner.

Ya hiç boşluk ya da geniş boşluk, arası olmaz. Birbirine değen fotoğraflar iki yarımdan oluşan tek bir görüntü gibi okunur ki bu öncesi ve sonrasına yakışır. Cömert bir boşluk, karşılaştırılan iki görüntü gibi okunur. İnce bir boşluk kaza gibi görünür.

Yukarıdan bir kolaj seçin, hazır açılır. Yerleşimi seçmeden önce iki fotoğrafınızın birbiriyle ne alakası olduğunu söyleyin: yanıt özel bir şey yoksa, üçüncü ve dördüncü bir fotoğraf her düzenlemeden daha çok işe yarar.

Yan yana rehberi mekaniği, öncesi ve sonrası ise çerçevelemeyi anlatır.