Kalp şeklinde fotoğraf kolajı şablonları

Kalp ortayı korur, dört köşeyi ve üst ortadan bir kama parçasını atar. Bu çoktur ve eşit dağılmamıştır: bir fotoğraf ya ona uyar ya uymaz.

En sık yaşanan hayal kırıklığı grup fotoğrafıdır: insanların kalbe en çok koymak istediği ve biçimin en çok zarar verdiği fotoğraf odur.

Bir kalbin üstü düz değildir, ortaya doğru çöker. Dikdörtgende ortalanmış görünsün diye yerleştirilen bir fotoğrafın başının tepesi o girintiye gider.

Bu yüzden üstte boşluk bırakın. Pratikte: fotoğrafı bıraktıktan sonra, öznenin üstünde gözle görülür boşluk kalana dek hücre içinde biraz aşağı sürükleyin. On saniye, ve bu, yapılmış görünen bir kalple kazara kırpılmış görünen bir kalp arasındaki farktır.

Alttaki uç ters bir sorundur ve çok daha bağışlayıcıdır. İncelir, dolayısıyla yalnızca karenin en altında olanı gösterir. Zemin, bir masa, bir kazak. Kimse ona bakmaz.

Dört şey, verdikleri zarar sırasına göre.

• Tırtıklı kenar. Eğri piksellerle çizilir, 500 px te gözle görülür basamaklanır. Uzun kenardan 1500 px ya da üzerinde dışa aktarın, kaybolur. En ele veren işaret budur.
• Arkada kalabalık bir zemin. Bir biçimin silüetinin okunması gerekir. Desenli bir zeminde kalp kalp olmaktan çıkıp bir deliğe döner. Düz olsun, fotoğraftan alınmış bir renkte.
• Kıl gibi ince bir kenarlık. Bir eğri üzerinde ince çizgi karar değil, çizim hatası gibi görünür. Ya hiç olmasın ya da cömert olsun.
• Gölge. İçinizden ne kadar gelirse gelsin. Doksanlı yılların küçük resim kalbi gibi okunur ve sonucu bundan daha çok eskiten bir şey yoktur.

Biçimlendirilmiş fotoğraflardan bir ızgara başka bir alıştırmadır ve çoğu zaman daha iyisidir, çünkü hiçbir fotoğrafın biçim için kusursuz olması gerekmez.

Dört kalp, iki iki. Taşıyan şey tekrardır. Karıştırın: ikisi insanlı, ikisi dokulu ya da renkli olsun ki göz dinlenecek yer bulsun.

Bir büyük, iki küçük. Büyük olan önemli fotoğraftır, küçükler her şey olabilir, çünkü o boyutta resim olarak değil renk olarak okunurlar.

Üçlü bir sıra. Bir dizi gibi okunur. Bir önce, bir sırasında, bir şimdi için ya da üç kişi için iyidir.

Üçü için de geçerli kural: mesafeyi değiştirin. Aynı ölçekte yüz taşıyan dört kalp bir form gibi görünür. Biri yakın, biri geniş, biri ayrıntı: işte bu bir kompozisyon gibi görünür.

Kalp her zaman doğru biçim değildir ve onu değiştirmek çoğu zaman çözümün tamamıdır.

Bir daire çepeçevre eşit keser, girintisi ve ucu yoktur, dolayısıyla fotoğrafa çok daha az zarar verir. Fotoğraf jestten daha önemliyse kullanılacak biçim odur.

Bir kemer altta düz, üstte eğridir. Zemin hizasında tüm genişliği korur; ayakta duran bir kişi ya da bir bina için kalbin işe yaramadığı yerde işe yaramasının nedeni budur.

Bir yıldız kareden iki değil beş ısırık alır, dolayısıyla yalnızca doku ve renk ayakta kalır. Biçim mesajın kendisiyse buna değer.

Hepsi editörde bir tık uzaklıkta, dolayısıyla aynı fotoğrafı üç biçimde denemek hiçbir şeye mal olmaz ve genellikle meseleyi çözer.

Yukarıdan bir şablon seçin, biçim uygulanmış olarak açılır. Fotoğrafınızı bırakın, girintinin altında boşluk kalsın diye biraz aşağı sürükleyin ve 1500 px ya da üzerinde dışa aktarın.

Sonradan biçimi değiştirmek için fotoğrafı seçip başka birini alın: kalp, daire, kemer, altıgen, eşkenar dörtgen, yıldız ya da yumuşak bir leke. Fotoğraf yerinde kalır, yalnızca kesim değişir.

Zeminleri ve kenarlıkları da içeren uzun sürüm kalp kolajı rehberinde.